CZAS MOSINY
Stowarzyszenie na Rzecz Rozwoju Ziemi Mosińskiej

Kalendarz wydarzeń

Drukuj PDF Wyślij link

Decyzja Burmistrza w sprawie inwestycji polegającej na recyklingu zużytych opon samochodowych

Małgorzata Kaptur: 25.11.2011

Burmistrz Gminy Mosina, Zofia Springer, wydała I decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach już 9 maja 2011 r. Dotyczyła wdrożenia innowacyjnej technologii recyklingu zużytych opon samochodowych w cyklu ciągłym. Z wnioskiem w tej sprawie wystąpiła firma Dudek&Kostek dnia 16 lutego 2011 r. Od powyższej decyzji „AQUANET S.A.” złożył w dniu 24.05.2011 r. odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu. SKO 22.07.2011 r. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. 
7.11.2011 r. Burmistrz wydał II decyzję. W zakończeniu uzasadnienia burmistrz pisze, że:
W trakcie prowadzonego postępowania   z  u d z i a ł e m    s p o ł e c z e ń s t w a   nie zostały zgłoszone żadne uwagi i wnioski.
TO JEST KŁAMSTWO!   WSZYSCY WIEMY, ŻE   K O N S U L T A C J I    N I E   B Y Ł O!
Od 16 lutego inwestor czynił starania. W tym okresie miało miejsce 11 sesji Rady Miejskiej.  Mimo to ani razu Burmistrz nie wspomniała o planach związanych z powstaniem zakładu zajmującego się recyklingiem opon.


mapka ze strony:podgik.poznan.pl/iGeoMap/Data/Poznan/Mosina.php

D E C Y Z J A 

o środowiskowych uwarunkowaniach

Na podstawie art. 80 ust. 1 i ust. 2, art. 82 ust. 1 i ust. 3 oraz art. 85 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz

o ocenach oddziaływania na środowisko ( Dz. U. Nr 199, poz.1227 z późn. zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 z późn. zm.) po rozpatrzeniu wniosku Firmy „DUDEK & KOSTEK” Sp. z o.o. w Warszawie, ul. Orląt Lwowskich 56m 39,

02-495 Warszawa dotyczącego wdrożenia innowacyjnej technologii recyklingu zużytych opon samochodowych w cyklu ciągłym na działkach o numerach ewidencyjnych 2131/23 i 2131/24, obręb Mosina

o r z e k a m

Uzgodnić realizację przedsięwzięcia polegającego na wdrożeniu innowacyjnej technologii recyklingu zużytych opon samochodowych w cyklu ciągłym na działkach o nr ewidencyjnych 2131/23 i 2131/24, obręb Mosina.
W planowanej instalacji przetwarzać wyłącznie zużyte opony o kodzie 160103 w ilości nie przekraczającej 40 000Mg/rok.
Proces termicznego przekształcania odpadów prowadzić zgodnie z obowiązującymi przepisami szczególnymi.
Ścieki bytowe odprowadzać do gminnej sieci kanalizacji sanitarnej.
Wody opadowe i roztopowe z dachów i powierzchni utwardzonych odprowadzać systemem wewnętrznej kanalizacji deszczowej do szczelnego zbiornika retencyjnego odparowującego. Przedmiotowe wody wykorzystywać do procesu chłodzenia instalacji, na cele bloku mokrej sorpcji. Nadmiar wód wywozić do oczyszczalni ścieków.
W projekcie budowlanym przewidzieć rozwiązania dla zbiornika retencyjnego gwarantującego jego szczelność oraz pojemność umożliwiającą przejęcie wód opadowych i roztopowych w przypadku deszczu nawalnego.
Olej popirolityczny magazynować wewnątrz hali, na szczelnej posadzce w zamkniętych i szczelnych zbiornikach.
W projekcie budowlanym, w miejscu magazynowania oleju popirolitycznego, przewidzieć dodatkowe rozwiązania zabezpieczające środowisko gruntowo-wodne w
przypadku ewentualnego rozszczelnienia pojemników magazynowania oleju.
Sadzę techniczną powstałą w wyniku pirolizy opon magazynować w workach typu big-bag w celu zapobiegania niekontrolowanemu rozprzestrzenianiu się pyłu.
W projekcie budowlanym przyjąć rozwiązania ograniczające do minimum ewentualną emisję pyłu do powietrza z procesu produkcji brykietu z mniej wartościowych frakcji produktu węglowego.
Szlamy i inne odpady uwodnione z oczyszczania gazów odlotowych bez magazynowania na terenie zakładu przekazywać do unieszkodliwiania.
Pozostałe wytwarzane odpady niebezpieczne magazynować w szczelnych pojemnikach. Miejsca magazynowania odpadów niebezpiecznych zabezpieczyć przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi oraz możliwością dostępu osób postronnych, podłoże utwardzić i uszczelnić.
Zużyte opony magazynować na utwardzonym i uszczelnionym placu magazynowym.
Zapewnić właściwe i zgodne z przepisami gospodarowanie wszystkimi wytwarzanymi odpadami na poszczególnych etapach inwestycji poprzez minimalizację ich ilości, selektywne magazynowanie w wydzielonych miejscach, w sposób zabezpieczający środowisko gruntowo-wodne przed ewentualnymi zanieczyszczeniami oraz przekazywanie odpadów podmiotom posiadającym wymagane prawem zezwolenia w zakresie gospodarowania odpadami.
Odpady przekazywać w pierwszej kolejności do odzysku.
Linię technologiczną rozdrabniania opon wyposażyć w odciągi pneumatyczne połączone ze stacją filtrów powietrza w celu ograniczenia pylenia podczas procesu produkcyjnego.
Gaz generatorowy przed spaleniem w silniku gazowym poddać procesowi usuwania siarki za pomocą bloku mokrej sorpcji. Po spaleniu gazu w silniku gazowym zastosować dodatkowo komorę dopalania.
Węzeł silnika gazowego oraz komorę dopalającą dostosować do wymogów wynikających z przepisów szczegółowych.
Zastosować system układu chłodzącego w postaci zamkniętego obiegu wody z chłodnicami w celu kontrolowania temperatury wewnątrz reaktora.
Za pomocą rekuperatora odzyskiwać ciepło z gazów odlotowych do podgrzania gazów podawanych na komorę dopalającą.
Parametry emitora i emisji przedmiotowej instalacji dobrać w taki sposób, aby stężenia na wylocie z emitora nie powodowały przekroczeń standardów emisyjnych, zarówno średnich dobowych, jak i średnich trzydziestominutowych, a wielkość emisji nie powodowała przekroczeń dopuszczalnych poziomów substancji w powietrzu lub wartości odniesienia poza terenem, do którego inwestor posiada tytuł prawny.
Na emitorze komory dopalającej zainstalować króciec pomiarowy oraz przygotować stanowisko pomiarowe wyznaczone zgodnie z Polską Normą PN-Z-04030-7.
Prowadzić ciągły monitoring parametrów procesu spalania i pracy instalacji oraz ciągłe i okresowe pomiary emisji substancji do powietrza zgodnie z przepisami szczególnymi w tym zakresie.
Wykonać analizę rozprzestrzeniania substancji w powietrzu z uwzględnieniem wyników pomiarów wielkości emisji uzyskanych w ramach wstępnych pomiarów wykonanych na podstawie art. 147 ust. 4 ustawy Prawo ochrony środowiska oraz w ramach monitoringu. Analizę rozprzestrzeniania substancji w powietrzu wykonać w oparciu o referencyjne metodyki modelowania poziomów substancji w powietrzu określone w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010 r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu (Dz. U. Nr 16 poz. 87). Powyższą analizę poprzeć pomiarami imisji substancji w powietrzu w dwóch punktach pomiarowych znajdujących się poza terenem do którego inwestor posiada tytuł prawny, gdzie przepływ powietrza wokół czerpni nie będzie ograniczony żadnymi przeszkodami.
Wyniki pomiarów i analizy określone w pkt. 23 i 24 przedstawić Wielkopolskiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Ochrony Środowiska oraz właściwemu organowi ochrony środowiska w terminie trzech miesięcy od oddania obiektu do użytkowania.
Proces technologiczny prowadzić w zamkniętych pomieszczeniach hali przemysłowej.
Ruch pojazdów ciężarowych ograniczyć jedynie do pory dziennej, tj. od godz. 6:00 do godz. 22:00.
W terminie nie dłuższym niż dwa miesiące od oddania zakładu do eksploatacji, jednorazowo wykonać kontrolne pomiary poziomów hałasu zarówno w porze dnia jak i w porze nocy na granicy najbliżej zlokalizowanych terenów, dla których określone są dopuszczalne poziomy hałasu w środowisku, dla największego obciążenia zakładu, w tym obciążenia ruchem kołowym. Wyniki pomiarów przedstawić Wielkopolskiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Ochrony Środowiska oraz właściwemu organowi ochrony środowiska w terminie nie dłuższym niż dwa tygodnie po ich wykonaniu. W przypadku stwierdzenia przekroczeń dopuszczalnych poziomów hałasu w związku z eksploatacją przedmiotowego przedsięwzięcia, wykonać skuteczne zabezpieczenia akustyczne, w terminie nie dłuższym niż trzy miesiące od daty stwierdzenia przekroczeń.
Prowadzić lokalny monitoring wód gruntowych zgodnie z zatwierdzonym projektem prac geologicznych dla potrzeb monitoringu lokalnego oraz w oparciu o zalecenia zawarte w dokumentacji hydrogeologicznej określającej warunki hydrogeologiczne terenu planowanej inwestycji, przyjętej przez właściwy organ administracji geologicznej.
Stwierdzam konieczność ponownego przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 z późń. zm.)
 

Decyzja ważna jest cztery lata licząc od dnia w którym stała się ostateczna.

U Z A S A D N I E N I E

 W dniu 9 maja 2011 r. Burmistrz Gminy Mosina wydał decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach dla inwestycji polegającej na wdrożeniu innowacyjnej technologii recyklingu zużytych opon samochodowych w cyklu ciągłym na działkach o numerach ewidencyjnych 2131/23 i 2131/24, obręb Mosina.

Od powyższej decyzji „AQUANET S.A.” za pośrednictwem Burmistrza Gminy Mosina złożył w dniu 24.05.2011 r. odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu decyzją Nr SKO-0Ś-405/127/11 z dnia 22.07.2011 r. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Po ponownym przeanalizowaniu zgromadzonej dokumentacji w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację przedsięwzięcia polegającego na wdrożeniu innowacyjnej technologii recyklingu zużytych opon samochodowych w cyklu ciągłym na działkach o numerach ewidencyjnych 2131/23 i 2131/24, obręb Mosina ustalono, co następuje.

Planowana inwestycja należy do przedsięwzięć wymienionych w § 2 ust. 1 pkt. 46 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397).

Na terenie przeznaczonym pod inwestycję obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego zezwalający na prowadzenie na tym terenie działalności gospodarczej, produkcji, składów i magazynów oraz usług. Powyższy m.p.z.p. został zatwierdzony Uchwałą Nr LXVI/491/06 Rady Miejskiej w Mosinie z dnia 19 października 2006 r. w sprawie Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części miasta Mosina, obejmującego obszar pomiędzy ul. Gałczyńskiego i torami kolejowymi linii Poznań-Wrocław (Dz. Urz. Województwa Wielkopolskiego z 8 grudnia 2006 r. Nr 191, poz. 4482).

Inwestor „DUDEK&KOSTEK” Sp. z o.o. ul. Orląt Lwowskich 56/39, 02-495 Warszawa do złożonego wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dołączył raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.

Zgodnie z art. 77 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko ( Dz. U. Nr 199, poz.1227 z późn. zm.) jeżeli jest przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach Burmistrz Gminy Mosina uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska oraz z państwowym powiatowym inspektorem sanitarnym.

Jak wynika z wniosku inwestora o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz informacji o inwestycji sporządzonej zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 z późn. zm.), planowane przedsięwzięcie polega na wdrożeniu innowacyjnej technologii recyklingu zużytych opon samochodowych w cyklu ciągłym na działkach o numerach ewidencyjnych 2131/23 i 2131/24, obręb Mosina.

W toku prowadzonego postępowania RDOŚ wzywał kilkakrotnie Inwestora do uzupełnienia raportu o oddziaływaniu na środowisko.

Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Poznaniu postanowieniem z dnia 29.04.2011 r. znak WOO-I.4242.162.2011.AR2 uzgodnił realizację przedsięwzięcia polegającego na wdrożeniu innowacyjnej technologii recyklingu zużytych opon samochodowych w cyklu ciągłym na działkach o numerach ewidencyjnych 2131/23 i 2131/24, obręb Mosina.

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Poznaniu opinią sanitarną Nr NS2-72-59(2)/11 z dnia 18.03.br. zaopiniował przedłożoną dokumentację w zakresie wymagań higienicznych i zdrowotnych pozytywnie z zastrzeżeniem, że realizacja i eksploatacja inwestycji nie powinna powodować przekroczenia standardów jakości środowiska poza terenem, do którego inwestor posiada tytuł prawny.

Jednakże po uzupełnieniu raportu przez inwestora Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Poznaniu opinią sanitarną Nr NS2-72-59(2)/11 z dnia 11.10.2011 r. (data wpływu do urzędu – 18.10.2011 r.) zmienił swoje stanowisko wyrażone w opinii sanitarnej znak NS2-72-59(2)/11 z dnia 18.03.2011 r. i odmówił pozytywnego zaopiniowania przedłożonej dokumentacji w zakresie wymagań higienicznych i zdrowotnych ze względu na lokalizację przedsięwzięcia.

Na terenie przeznaczonym pod inwestycję znajduje się hala produkcyjna, budynek warsztatowo-socjalny, betonowy plac o powierzchni 10 000m2 oraz drogi wewnętrzne.

Technologia recyklingu zużytych opon samochodowych w procesie ciągłym polega na wstępnej obróbce mechanicznej opon, a następnie obróbce termicznej, w wyniku której powstaje olej pirolityczny, sadza techniczna, gaz energetyczny oraz złom żelazny. W skład linii technologicznej wchodzą: podajnik opon, rozdrabniacz, podajnik rozdrobnionych elementów do dozownika, dozownik, reaktor, moduł mokrej sorpcji, generator prądotwórczy, komora dopalająca, brykieciarka do sadzy oraz brykieciarka do metalu.

Planowana inwestycja realizowana będzie na terenie Głównych Zbiorników Wód Podziemnych, tj. Pradoliny Warszawsko-Berlińskiej oraz Wielkopolskiej Doliny Kopalnej. Użytkowymi poziomami wodonośnymi są poziomy piętra czwartorzędowego Wielkopolskiej Doliny Kopalnej oraz Pradoliny Warszawsko-Berlińskiej. Przedmiotowa inwestycja zlokalizowana jest w pobliżu występowania strefy bezpośredniego kontaktu utworów wodonośnych obu zbiorników wód podziemnych bez ochrony w stropie utworów Pradoliny Warszawsko-Berlińskiej w postaci glin zwałowych.

Biorąc pod uwagę, że utwory te są jedynym źródłem zasilania dla ujęcia wody Mosina-Krajkowo, zaopatrującego w wodę znaczną część Aglomeracji Poznańskiej oraz art. 42 ust. 1 pkt2d ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2005r. Nr 228, poz.1947 z późn. zm.), zobowiązano inwestora do prowadzenia lokalnego monitoringu wód gruntowych zgodnie z zatwierdzonym projektem prac geologicznych dla potrzeb monitoringu lokalnego oraz w oparciu o zalecenia zawarte w dokumentacji hydrogeologicznej określającej warunki hydrogeologiczne terenu planowanej inwestycji, przyjętej przez właściwy organ administracji geologicznej.

Ustalono, że planowana inwestycja będzie zaopatrywana w wodę z wodociągu gminnego. Będzie ona pobierana na cele socjalno-bytowe oraz technologiczne(uzupełnianie strat w układzie chłodzącym w ilości 1m3/tydzień oraz w bloku mokrej sorpcji w ilości ok. 4m3/rok). Ścieki bytowe będą odprowadzane poprzez kanalizację wewnętrzną do sieci kanalizacji gminnej. Zgodnie z informacja zawartą w raporcie, przedmiotowy zakład nie będzie produkował ścieków przemysłowych. Wody opadowe i roztopowe z dachów i powierzchni utwardzonych będą gromadzone systemem wewnętrznej kanalizacji deszczowej do szczelnego zbiornika retencyjnego przeznaczonego na ww. wody. Powierzchnia zbiornika wyniesie około 2000m2 , a jego pojemność około 3000m3 . Inwestor planuje wykorzystywać przedmiotowe wody do procesu chłodzenia, na cele bloku mokrej sorpcji. Zobowiązano go, aby nadmiar wód wywoził do oczyszczalni ścieków.

W celu zapewnienia maksymalnej ochrony ujęcia wody dla miasta Poznania w rejonie Mosina-Krajkowo, Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Poznaniu zobowiązał inwestora, aby w projekcie budowlanym przewidział rozwiązania dla zbiornika retencyjnego gwarantujące jego szczelność oraz pojemność umożliwiającą przejęcie wód opadowych i roztopowych w przypadku deszczu nawalnego. Inwestor będzie magazynował olej popirolityczny wewnątrz hali na szczelnej posadzce, w szczelnych, chemoodpornych pojemnikach.

W związku z przedmiotowym przedsięwzięciem będą wytwarzane odpady zarówno niebezpieczne jak i inne niż niebezpieczne. Inwestor planuje przetwarzać w instalacji zużyte opony w ilości 40 000Mg/rok.

Szlamy i inne odpady uwodnione z oczyszczenia gazów odlotowych bez magazynowania na terenie zakładu przekazywane będą do unieszkodliwiania. Aby zapewnić właściwą ochronę środowiska gruntowo-wodnego nałożono na inwestora obowiązek magazynowania pozostałych wytwarzanych odpadów niebezpiecznych w szczelnych, oznakowanych pojemnikach.

Ponadto zobowiązano inwestora do zabezpieczenia ich przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi oraz możliwością dostępu osób postronnych. Podłoże przeznaczone do magazynowania odpadów niebezpiecznych winno być utwardzone i uszczelnione. Zużyte opony należy magazynować na utwardzonym i uszczelnionym placu magazynowym. Zobowiązano inwestora do minimalizacji ilości wytwarzanych odpadów, selektywnego magazynowania w wydzielonych miejscach, w sposób zabezpieczający środowisko gruntowo-wodne przed ewentualnymi zanieczyszczeniami oraz przekazywania odpadów w pierwszej kolejności do odzysku podmiotom posiadającym wymagane prawem zezwolenia w zakresie gospodarowania odpadami.

Proces recyklingu zużytych opon samochodowych będzie składał się z kilku etapów. W pierwszej kolejności zużyte opony zostaną rozdrobnione na kawałki, a następnie zostaną wtłoczone do reaktora, w którym nastąpi beztlenowy termiczny proces rozpadu i redukcji węglowodorów kauczukowych zawartych w oponie. Ważnym elementem jest komora, przez którą przyjmowany jest materiał (rozdrobnione opony). Jest ona rodzajem separatora wyrównującego ciśnienie. Komora zapobiega przedostawaniu się powietrza do dalszych części systemu. Temperatura wewnątrz reaktora będzie kontrolowana za pomocą układu chłodzącego w postaci zamkniętego obiegu wody z chłodnicami. W wyniku ww. procesów powstaną następujące produkty rozpadu: frakcja olejowa, gaz generatorowy, sadza oraz złom wysokowęglowej stali, które są separowane i usuwane z reaktora przez system zaworów jednokierunkowych. Proces pirolizy opon polega na rozkładzie termicznym usieciowanego elastomeru bez dostępu tlenu i przebiega w zakresie temperatur od 370o C do 400o C.

Gaz generatorowy poddany zostanie spaleniu w silniku gazowym i wykorzystany zostanie do odzysku energii w procesie R1. Przed spaleniem w silniku gaz zostanie oczyszczony ze związków siarki za pomocą bloku mokrej sorpcji. Po spaleniu gazu w silniku gazowym zostanie dodatkowo zastosowana komora dopalająca. Komora dopalająca zasilana będzie prądem elektrycznym oraz posiadać będzie układ z paliwem gazowym, który będzie służyć jako układ przyśpieszający rozgrzewanie urządzenia oraz używany będzie do wspomagania utrzymania temperatury. W wysokiej temperaturze nastąpi rozkład związków organicznych i tlenku węgla do dwutlenku węgla w ilościach stechiometrycznych. Proces prowadzony będzie z zachowaniem reżimu temperaturowego, który będzie zapobiegał utlenieniu azotu z powietrza. Przedmiotowa instalacja, w szczególności węzeł silnika gazowego oraz komora dopalająca będzie podlegać zapisom rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 21 marca 2002 r. w sprawie wymagań dotyczących prowadzenia termicznego przekształcania odpadów (Dz. U. Nr 37, poz. 339 ze zm.) oraz będzie podlegała pod zapisy rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie standardów emisyjnych z instalacji (Dz. U. z 2011 r. Nr 95, poz.558).

Jak wynika z informacji zawartych w uzupełnieniu do raportu, w składzie gazu popirolitycznego brak jest metali ciężkich i fluoru, a chlor, który znajduje się w oponach w niewielkich ilościach w procesie pirolizy, wprowadzony zostaje do oleju popirolitycznego. W związku z brakiem chloru w gazie popirolitycznym spalanym w silniku gazowym, z którego spaliny dopalane są w komorze dopalającej, dioksyny i furany nie powstają. Na etapie eksploatacji instalacji recyklingu zużytych opon samochodowych źródłem emisji substancji do powietrza będą: proces rozdrabniania opon, komora dopalająca oraz procesy spalania paliw w silnikach pojazdów poruszających się po terenie zakładu.

Linia technologiczna rozdrabniania opon wyposażona zostanie w odciągi pneumatyczne połączone ze stacją filtrów powietrza w celu ograniczenia pylenia podczas procesu produkcyjnego, w związku z powyższym proces ten nie został uwzględniony w analizie rozprzestrzeniania substancji w powietrzu. Obecnie nie jest jeszcze znany dostawca generatora, a tym samym rodzaj generatora zastosowany do spalania gazu generatorowego oraz nie są znane dokładne parametry gazów odlotowych i dane emitorów. Zatem wykonana na tym etapie postępowania analiza rozprzestrzeniania substancji w powietrzu nie daje jednoznacznej odpowiedzi czy wielkości emisji substancji do powietrza nie będą powodowały przekroczenia dopuszczalnych poziomów substancji w powietrzu określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 3 marca 2008 r. w sprawie poziomów niektórych substancji w powietrzu (Dz. U. Nr 47, poz. 281) oraz wartości odniesienia substancji w powietrzu, w tym dopuszczalnych częstości przekroczeń określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010 r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu (Dz. U. Nr 16, poz. 87).

Z uwagi na powyższe konieczne będzie przeprowadzenie ponownej oceny, w ramach której przedstawione zostaną szczegółowe obliczenia i rozwiązania z zakresu ochrony powietrza. Na etapie ponownej oceny konieczne będzie również wykazanie, czy przedmiotowa instalacja spełniać będzie obowiązujące dla niej standardy emisyjne z instalacji, zarówno średnio dobowe jak i średnie trzydziestominutowe. Ponadto kierując się koniecznością weryfikacji rozwiązań projektowych uznano za niezbędne zobowiązanie inwestora do wykonania i przedstawienia analizy rozprzestrzeniania substancji w powietrzu w oparciu o wyniki wstępnych pomiarów wielkości emisji wykonanych w ramach obowiązku wynikającego z art. 147 ust. 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150 z późn. zm.) oraz wyniki prowadzonego monitoringu. W ramach analizy zobowiązano inwestora do wykonania kontrolnych pomiarów imisji substancji w powietrzu w dwóch punktach pomiarowych poza terenem, do którego inwestor posiada tytuł prawny.

Za podstawowe źródła hałasu mogące kształtować akustyczny stan jakości środowiska wokół zakładu uznano prace technologiczne, prowadzone wewnątrz obiektów kubaturowych, a także eksploatację generatora i systemów wspomagających, oraz ruch pojazdów. Eksploatacja zakładu, odbywać się będzie zarówno w porze dziennej jak i nocnej. W przedstawionej dokumentacji zawarto wyniki analiz w odniesieniu do obu tych pór doby.

Na podstawie zaprezentowanych wyników, Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Poznaniu stwierdził, że eksploatacja przedmiotowej inwestycji, przy spełnieniu założeń technologiczno-ruchowych przedstawionych w treści raportu i uzupełnień, nie będzie skutkowała wystąpieniem przekroczeń dopuszczalnych poziomów hałasu na najbliżej położonych terenach, dla których poziomy te zostały określone. Tereny, o których mowa powyżej to tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, oddalone od granic zakładu o około 100m (ok. 150m od hali przemysłowej) w kierunku zachodnim. Z uwagi jednak na fakt, iż przewidywane poziomy hałasu na granicy ww. terenów są zbliżone do poziomów dopuszczalnych, zarówno w porze dnia jak i w porze nocy, Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Poznaniu uznał za uzasadnione zobowiązanie inwestora do wykonania jednorazowych kontrolnych pomiarów poziomów hałasu na granicy tych terenów, a w przypadku stwierdzenia przekroczeń dopuszczalnych poziomów hałasu, do wykonania stosownych zabezpieczeń akustycznych. Skuteczność zastosowanych środków, inwestor winien potwierdzić kolejnymi kontrolnymi pomiarami poziomów hałasu w tych samych punktach pomiarowych i przy takich samych warunkach atmosferycznych.

Inwestycja zlokalizowana jest ok. 1km od obszarów Natura 2000:PLH300010 Ostoja Wielkopolska, PLB300017 Ostoja Rogalińska oraz PLH300012 Rogalińska Dolina Warty, Rogalińskiego Parku Krajobrazowego, a także poza otuliną Wielkopolskiego Parku Narodowego. Przedsięwzięcie nie jest zlokalizowane na obszarach wymagających specjalnej ochrony ze względu na występowanie gatunków roślin i zwierząt oraz ich siedlisk oraz siedlisk przyrodniczych objętych ochroną, ponadto zlokalizowane jest w centrum Mosiny, na terenie zainwestowanym, zajętym pod zabudowę magazynowo-produkcyjną. Uwzględniając powyższe, przy założeniu, że dotrzymane będą standardy jakości środowiska (w szczególności w zakresie gospodarki wodnej i ochrony powietrza), nie przewiduje się negatywnego oddziaływania inwestycji na środowisko przyrodnicze, w tym na obszary chronione, a w szczególności na gatunki, siedliska przyrodnicze lub siedliska gatunków roślin i zwierząt dla których ochrony zostały wyznaczone obszary Natura 2000, ani pogorszenia integralności obszarów Natura 2000 lub powiązania z innymi obszarami.

W trakcie prowadzonego postępowania z udziałem społeczeństwa nie zostały zgłoszone żadne uwagi i wnioski.

W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji niniejszej decyzji.

 


 

Od tej decyzji odwołał się AQUANET ponownie do SKO, 18.11.2011r  i o tym napisała prasa, z której radni i mieszkańcy dowiedzieli się planowanej inwestycji.
Gazeta Wyborcza opublikowała tę informację 23 listopada 2011 r.

Tak to uzasadnia:

Planowana inwestycja należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko i została wymieniona w § 2 pkt ust 1 pkt 46 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. Nr 213, poz. 1397), tj. jako instalacja do odzysku lub unieszkodliwiania odpadów innych niż niebezpieczne przy zastosowaniu procesów termicznych lub chemicznych, w tym instalacje do krakingu odpadów, z wyłączeniem instalacji spalających odpady będące biomasą w rozumieniu przepisów o standardach emisyjnych z instalacji. Już sam fakt próby zlokalizowania tego typu przedsięwzięcia w strefie pośredniej największego w Wielkopolsce ujęcia wody oraz w pobliżu Stacji Uzdatniania Wody z tego ujęcia rodzi poważne zastrzeżenia.

Planowane przedsięwzięcie zlokalizowane będzie na terenie strefy ochrony pośredniej ujęcia wody Mosina - Krajkowo, ustanowionej Rozporządzeniem Nr 51/01 Wojewody Wielkopolskiego z dnia 14 grudnia 2001r. (Dz.U. Woj. Wielkop. Nr 163, Poz. 4502). Zgodnie z §3 owego Rozporządzenia na terenie ochrony pośredniej między innymi zabrania się:
• lokalizacji magazynów produktów ropopochodnych i innych substancji chemicznych oraz rurociągów do ich transportu, z wyjątkiem stacji bezpiecznych ekologicznie o pojemności do 100 tys.dm3,
• odprowadzania nieoczyszczonych ścieków do ziemi i wód powierzchniowych Warty, Kanału Mosińskiego, Kanału Szymanowo - Grzybno, Jeziora Baranowskiego i starorzeczy,
• wznoszenia urządzeń i wykonywania robót lub czynności które mogą zmniejszyć przydatność wody lub wydajność ujęć wody
a zgodnie z §4 pkt. 2 nakazano gminom (m.in. Mosinie) przestrzeganie w planach zagospodarowania przestrzennego zakazów i ograniczeń wynikających z ustanowienia strefy ochronnej ujęcia wody Mosina - Krajkowo. Strefa ta została ustanowiona, aby chronić udokumentowane na rzecz ujęcia zasoby wodne głównych zbiorników wód podziemnych w rejonie Mosiny (zbiornik GZWP nr 150 – Pradolina Warszawsko – Berlińska i zbiornik GZWP nr 144 - Wielkopolska Dolina Kopalna), które są jedynym źródłem zasilania dla ujęcia wody Mosina – Krajkowo, pokrywającego ponad 70% zapotrzebowania na wodę całej Aglomeracji Poznańskiej. Lokalizacja przedmiotowego przedsięwzięcia znajduje się w pobliżu występowania strefy bezpośredniego kontaktu utworów wodonośnych obu zbiorników (okna hydrogeologicznego). Utwory wodonośne na terenie strefy nie są chronione ze względu na występujące na jej terenie przepuszczalne utwory geologiczne jak piaski i żwiry, które nie zabezpieczają przed przedostawaniem się zanieczyszczeń antropogenicznych do wód podziemnych, z których korzysta nasze ujęcie wody.

Ponadto w Mosinie w odległości ok. 600 m od projektowanego zakładu recyklingu, funkcjonuje jedna z największych w Polsce stacji uzdatniania wody (SUW w Mosinie), aktualnie modernizowana za kwotę ok. 300 mln zł, o wydajności (po modernizacji) ok. 150 000 m3 uzdatnionej wody na dobę, stanowiąca główną stację zaopatrującą w wodę Aglomerację Poznańską. Technologia uzdatniania wody na terenie SUW w Mosinie po modernizacji przewiduje między innymi tzw. otwarte napowietrzanie wody powietrzem atmosferycznym. Bliska odległość tego typu zakładu od SUW stanowi poważne zagrożenie dla prawidłowej pracy stacji.
 
Zanieczyszczenie powietrza atmosferycznego w otoczeniu zakładu i ewentualnego wystąpienia na jego terenie stanu awaryjnego o dużej skali może spowodować pogorszenie jakości uzdatnianej wody, a w skrajnym przypadku brak jej przydatności do spożycia. Przedstawiona w raporcie pobieżna analiza rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń gazowych (zwłaszcza węglowodorów aromatycznych, merkaptanów, benzenu, tlenku siarki i węgla, pyłu, dwutlenku azotu i innych) oraz nieprzekonująca technologia oczyszczania spalanych gazów technologicznych i zużytego powietrza nie eliminuje wszystkich trujących związków organicznych i chemicznych, a także zapachowych. Część z tych zanieczyszczeń, szczególnie tych o właściwościach lotnych i zapachowych (odorogennych), w specyficznych sytuacjach przedostanie się do uzdatnionej wody w procesie jej napowietrzana powietrzem atmosferycznym. Konsekwencją tego będzie degradacja uzdatnionej wody (woda o nieprzyjemnym smaku i zapachu) o nieobliczalnych skutkach dla funkcjonowania Aglomeracji Poznańskiej.

Ponadto przy tego typu przedsięwzięciach, w których występuje wzmożone lokalne przemieszczanie i transport odpadów niebezpiecznych (ropopochodnych), zawsze istnieje potencjalne ryzyko wystąpienia poważnej awarii, która może wydarzyć się zarówno na terenie zakładu jak i podczas transportu odpadów poza granicami zakładu (na terenie strefy ochronnej), co może skutkować przedostaniem się do środowiska gruntowo - wodnego szczególnie łatwo migrujących substancji płynnych.

Ad a

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Poznaniu w wydanej dnia 11.10.2010 r. opinii sanitarnej odmówił pozytywnego zaopiniowania przedłożonej dokumentacji w zakresie wymagań higieniczno-sanitarnych, z uwagi na fakt, że przedsięwzięcie może stanowić zagrożenie dla ujęcia wody, a tym samym uniemożliwić uzyskanie parametrów wody uzdatnionej przeznaczonej do spożycia. Ponadto PPIS stwierdził, że przy stosowanym sposobie napowietrzania wody powietrzem atmosferycznym w ilości 10 m3 powietrza na 1 m3 wody nawet przy zachowaniu dopuszczalnych wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu, określonych w Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 26.01.2010 r. (Dz.U. z 2010 r., Nr 16, poz. 87) istnieje ryzyko przekroczenia wartości niektórych podstawowych wymagań chemicznych jakim powinna odpowiadać woda przeznaczona do spożycia przez ludzi, zgodnie z zał nr 1 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 29.03.2007 r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi. Organ opiniujący ponadto wskazał, że z uwagi na realną możliwość wystąpienia awarii przemysłowej lokalizacja tego przedsięwzięcia jest niewskazana.
Burmistrz Gminy Mosina w uzasadnieniu do decyzji nie odniósł się do zastrzeżeń Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego i nie przytoczył argumentów, które uzasadniałyby wydanie decyzji mimo negatywnej opinii organu opiniującego.

Ad. b)

Aquanet S.A. jako właściciel ujęcia i stacji uzdatniania wody w Mosinie oraz podmiot wykonujący zadanie publiczne (zbiorowe zaopatrzenie w wodę i odprowadzanie ścieków), a więc podmiot posiadający interes prawny nie został uznany przez organ za stronę w przedmiotowej sprawie.
Stało się tak, pomimo że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w decyzji z dnia 22 lipca 2011 r., nr sprawy SKO-OŚ-405/127/11 uznało Aquanet S.A. za stronę w sprawie (podobnie jak RDOŚ).
Ad. c) – f)
Podczas ponownego rozpoznawania sprawy przez organ Aquanet S.A. nie był informowany o toczącym się postępowaniu i nie miał możliwości wniesienia uwag do całości zebranego materiału w sprawie jak również wydanej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach lokalizacji przedsięwzięcia, tak jak inne strony postępowania. Poprzez nieuprawnione działanie organu Aquanet S.A. został pozbawiony przysługujących mu ustawowo uprawnień i możliwości aktywnego uczestnictwa w sprawie.

AQUANET SA jako właściciel ujęcia i stacji uzdatniania wody w Mosinie, który został uznany jako strona w postępowaniu dotyczącym powyższej sprawy przez RDOŚ i SKO posiada interes prawny, który uprawnia go do bycia stroną w procedurze sądowej lub administracyjnej według przepisów prawa materialnego (normy prawne bezpośrednio regulujące stosunki pomiędzy podmiotami prawa). W związku z powyższym postępowanie prowadzono z naruszeniem art. 61 § 4 Kpa.

Ad. g)

W postępowaniu w sprawie wydania decyzji nie zostały podjęte wszelkie niezbędne działania konieczne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli.

Wydane w dniu 9 maja 2011 r. i 7 listopada 2011 r. decyzje o środowiskowych uwarunkowaniach dla lokalizacji danego przedsięwzięcia niczym się nie różnią się, co świadczy o tym, że organ nie przeanalizował zgłaszanych przez Aquanet S.A. i PPIS zastrzeżeń, tj. w zakresie zabezpieczenia gruntu, wód podziemnych oraz w zakresie np. lakonicznie opisanej w raporcie i uzupełnieniu do raportu analizy logistyki i zabezpieczenia transportu, załadunku i rozładunku wytworzonych produktów, czyli węgla i oleju popirolitycznego, stali złomowej oraz odpadów w postaci szlamu. Decyzja nie została uzupełniona również np. o dodatkowe zabezpieczenia stanowisk załadunkowych i rozładunkowych, które nie zostały opisane pod kątem zabezpieczeń środowiska gruntowo – wodnego. Nie zostały też w żadnym elemencie opisane same procesy transportu i załadunku materiałów np. glikolu stosowanego do procesów chłodzenia lub produktów w tym oleju popirolitycznego, sadzy technicznej i innych, które z uwagi na wskazany rodzaj opakowań – beczki, paletopojemniki, worki typu big-bag muszą odbywać się np. wózkami widłowymi lub innym sprzętem, a ten rodzaj pojazdów nie został uwzględniony ani w analizie wpływu na powietrze atmosferyczne, ani hałas.
Brak opisania tak istotnego elementu jak operacje załadunkowo-rozładunkowe, który ze względu na możliwość wystąpienia awarii, wycieku, czyli ryzyka przedostania się zanieczyszczeń do wód podziemnych świadczy o niepełnym przeanalizowaniu zebranych materiałów.
Ponadto z dołączonej do decyzji charakterystyki przedsięwzięcia wynika, że wskazane w pkt 13 decyzji opony i odpady będą magazynowane na utwardzonym i uszczelnionym placu magazynowym, który zgodnie z załączoną do decyzji „charakterystyką” jest istniejącym placem betonowym o powierzchni 10 tys m2, w związku z czym organ nie przeanalizował, czy zabezpieczenie środowiska gruntowo – wodnego przy magazynowaniu surowców i odpadów (np. opon) na, które mogą być zanieczyszczone substancjami ropopochodnymi będzie wystarczające dla ochrony wód podziemnych. Wskazanie jako zalecenie wyłącznie monitorowania jakości wód podziemnych bez wprowadzenia dodatkowych obowiązków dotyczących zapobiegania zanieczyszczeniom jest niewystarczające.
Ad. h)
W ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko nie oceniono bezpośredniego i pośredniego wpływu danego przedsięwzięcia na środowisko oraz zdrowie ludzi pod względem wpływu planowanej emisji z obiektu na prowadzony w pobliżu proces uzdatniania wody dla potrzeb aglomeracji poznańskiej.

Przedstawiona w raporcie i uzupełnieniu do raportu analiza substancji wprowadzanych do powietrza jest niepełna, gdyż nie uwzględnia wszystkich oddziaływań, np. nie określa łącznego rozprzestrzeniania się substancji zanieczyszczających w powietrzu a wyłącznie ze środków transportu, nie uwzględnia i w żadnym punkcie nie opisuje np. sprzętu, za pomocą, którego będzie odbywał się załadunek materiałów, surowców i odpadów, nie podaje również przewidywanej wielkości emisji w przypadku wystąpienia awarii i sposobów zabezpieczeń środowiska na wypadek awarii.
Ad. i)
Brak informacji w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach o lokalizacji przedsięwzięcia w strefie pośredniej ochrony ujęcia wody Mosina – Krajkowo, mimo wskazania tego jako zalecenie w decyzji SKO, nr sprawy SKO-OŚ-405/127/11 z dnia 22 lipca 2011 r. W uzasadnieniu do decyzji środowiskowej znalazł się wyłącznie zapis, że przedsięwzięcie zlokalizowane jest w obszarze zasobowym ujęcia wody.
Ad. j)
W decyzji środowiskowej wskazano inwestorowi możliwość skierowania nadmiaru wód opadowych i roztopowych bez podczyszczenia do wymaganych parametrów określonych w Rozporządzeniu Ministra Budownictwa w sprawie sposobu realizacji obowiązków dostawców ścieków przemysłowych oraz warunków wprowadzania ścieków do urządzeń kanalizacyjnych z dnia 14 lipca 2006 r. (Dz.U. z 2006 r. Nr 136, poz. 964) do oczyszczalni ścieków,

Decyzja nie nakłada obowiązku podczyszczania ścieków i wód opadowych z powierzchni zanieczyszczonych, co z powodu charakteru zbiornika (odparowującego) będzie powodować zatężanie się tych ścieków substancjami ropopochodnymi, gdyż ścieki opadowe będą pochodziły z terenów zanieczyszczonych (drogi, place, parkingi). Ścieki zawierające substancje ropopochodne nie są podatne na procesy biologicznego oczyszczania ścieków a ponadto powodują problemy technologiczne z procesem oczyszczania ścieków. Zgodnie z załącznikiem nr 2 do wymienionego wyżej Rozporządzenia zawartość węglowodorów ropopochodnych w ściekach wprowadzanych do urządzeń kanalizacyjnych (zgodnie z definicją oczyszczalnia ścieków jest również urządzeniem kanalizacyjnym) nie może przekroczyć 15 mg/l. Zgodnie z § 19. 1 Rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi, oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego (Dz.U. z 2006 r. Nr 137, poz. 984) wody opadowe i roztopowe pochodzące z zanieczyszczonej powierzchni szczelnej terenów przemysłowych, składowych wprowadzane do wód lub do ziemi nie powinny zawierać substancji zanieczyszczających w ilościach przekraczających 100 mg/l zawiesin ogólnych oraz 15 mg/l węglowodorów ropopochodnych. W tym Rozporządzeniu wskazano również w wykazie I, załącznika 11 trwałe oleje mineralne i węglowodory ropopochodne jako substancje szczególnie szkodliwe, powodujące zanieczyszczenie wód, które należy eliminować.


AQUANET SA stwierdza, że przedsięwzięcie polegające na wdrożeniu innowacyjnej technologii recyklingu zużytych opon samochodowych, stanowi poważne zagrożenie dla prawidłowego funkcjonowania ujęcia i stacji uzdatniania wody w Mosinie, ponieważ wprowadza zagrożenie skażenia powietrza i środowiska gruntowo – wodnego. W związku z tym AQUANET SA, jako firma pełniąca służebną rolę wobec społeczności Aglomeracji Poznańskiej, między innymi w zakresie dostawy wody wszystkim odbiorcom w odpowiedniej ilości i ciśnieniu oraz jakości zgodnej z Rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 20.04.2010r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi wnosi odwołanie od decyzji środowiskowej uzgadniającej warunki realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie zakładu zajmującego się recyklingiem zużytych opon samochodowych o przewidywanym przetwarzaniu około 40 000 ton na rok, co stanowi ponad 25% zużywanych opon w Polsce w ciągu roku.

Przedstawione powyżej fakty nie zostały wzięte pod uwagę przy wykonywaniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W raporcie brakuje również określenia faktycznego wpływu przedmiotowej inwestycji na zdrowie okolicznych mieszkańców oraz całej aglomeracji w przypadku, gdy dojdzie do skażenia wody zasilającej ujęcie wody Mosina – Krajkowo lub na stacji uzdatniania w momencie wystąpienia emisji niebezpiecznych gazów do powietrza atmosferycznego, które jest wykorzystywane w procesie uzdatniania wody.

 Wszystkie podkreślenia M.Kaptur

Decyzja z dnia 7.11.2011 r. została wydana mimo negatywnej opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Poznaniu:


stronę 2 i 3 pominęłam. str. 4 poniżej:

 

 


Komentarze



Zwykła baba
2012-01-15 19:50:10
Panie Romualdzie, wstyd to proszę przykryć najlepiej listkiem figowym.
baba-jaga
2012-01-15 19:08:38
Pani Springer -kto za to zapłaci.Ciekawa ,bardzo ciekawa sprawa,bo to samo dotyczy firmowania przez Panią różnych" firemek ",które Pani promuje w Merkuriuszu - myślę ,że wie Pani jak to się nazywa !! Chyba ,że to słowo jest Pani obce?
Romuald
2011-12-18 20:57:23
My mieszkancy ul. Galczynskiego i ulic okolicznych brzydzimy sie postepowanie Pani Burmistrz. Niech sobie Burmistrz zobaczy jakie inwestycje maja w centrum miasta mieszkancy Suchego Lasu, Tarnowa Podgornego. A my w Mosinie co mamy? Upierdliwe inwestycje, firmy pracujace na 3 zmiany gdzie zatrudniani sa niewolnica za grosze. Wstyd.
INFO DO PROKURATURY TO OBOWIĄZEK
2011-11-28 11:34:08
POŚWIADCZENIE NIEPRAWDY TO PRZESTĘPSTWO Z ART. 277 KODEKSU KARNEGO, A Z ART. 304 KK WYNIKA OBOWIĄZEK ZAWIADOMIENIA PROKURATURY
pawlok
2011-11-26 20:21:01
Proponuje by radni koalicji przeanalizowali możliwość doniesienie do prokuratury za poświadczenie nieprawdy w urzędowym dokumencie przez Panią burmistrz " W trakcie prowadzonego postępowania z udziałem społeczeństwa nie zostały zgłoszone żadne uwagi i wnioski."
zdrowie
2011-11-26 19:51:19
A mnie zastanawia to "brakuje również określenia faktycznego wpływu przedmiotowej inwestycji na zdrowie okolicznych mieszkańców"...
moim zdaniem
2011-11-26 18:03:52
Niechby sobie te opony przetwarzano w terenie odległym od siedzib ludzkich. A tu chce się lokować ten zakład w centrum i ludziom mieszkającym 100 m od zakładu funduje się hałas i to w dzień i w nocy. Burmistrz wykazała się "troską" o mieszkańców wprowadzając zapis: "Ruch pojazdów ciężarowych ograniczyć jedynie do pory dziennej, tj. od godz. 6:00 do godz. 22:00. " Rogalka za tą wspaniałomyślność powinien lecieć z kwiatami. Bo przecież mogła dać zapis: od 5.00 - 23.00. Jednak ta pani Zosia wrażliwa jest na człowieka, niech sobie pośpią do 6.00... Jak taka ekologiczna ta firma to mogłaby korzystać z transportu kolejowego, przynajmniej jeśli chodzi o opony. A tu przez zatłoczone drogi sunąć będa majestatycznie TIRY. A mieszkańcy będą stać w korkach coraz dłuższych
AS wiórecki
2011-11-26 17:33:35
No rzeczywiście Sławek masz absolutną rację. Jest to klasyczne poświadczenie nieprawdy. Wiązek jako szef Komisji od środowiska powinien zostawić uganianie się za chłopami dobywającymi piasek ze swojej ziemi a nie z jego żwirowni i sporządzić zawiadomienie do prokuratury.
Sławek
2011-11-26 15:04:32
"W trakcie prowadzonego postępowania z u d z i a ł e m s p o ł e c z e ń s t w a nie zostały zgłoszone żadne uwagi i wnioski." To już jest totalne chamstwo! Może czas poszukać stosownego paragrafu i zainteresować sprawą prokuraturę...
Ja, szary mieszkaniec
2011-11-26 12:53:47
muszę czekać na decyzję burmistrza miesiącami, a tu przychodzi ktoś obcy, wszystko przemawia przeciw niemu, ale pani burmistrz chce mu nieba przychylić. Co tam ewentualne smrody, burmistrz staje na rzęsach, żeby goscia zadowolić. To każdy widzi. A mosiński lud ma w głębokim poważaniu, to co sie będzie z nim konsultować? Szkoda czasu. I tak wszystko łyknie. A jak się połapie, to juz wtedy niech się stara, niech sobie swoje głupie skargi pisze i tak nic nie wskóra.